Espressokoffie
wordt onder zeer hoge druk gezet. Heet water wordt door het maalsel geperst. Er
zijn diverse apparaten hiervoor te koop (zie espressoapparatuur).Populair in Nederland is het zgn. koffiezet apparaat dat gebruik maakt van een snelfilter methode. Het water sijpelt door de gemalen koffie en valt in een kan die warm wordt gehouden. Het hete water kan natuurlijk ook met de hand worden opgeschonken. Voor beide methoden geldt dat er gebruik wordt gemaakt van papieren filters. Als de filter kegelvormig is gaat het zetten iets sneller omdat het bonenmaalsel meer contact heeft met het water. Deze methode vraagt om wat fijner gemalen koffie.
Espressokoffie
wordt onder zeer hoge druk gezet. Heet water wordt door het maalsel geperst. Er
zijn diverse apparaten hiervoor te koop (zie espressoapparatuur).
Er zijn ook kleine potjes te koop die op het gas- of elektrisch fornuis moeten worden gebruikt. Een geslaagd kopje espressokoffie heeft bovenop een gesloten crèmalaagje. Deze methode vraagt om pittige, donker gebrande koffiebonen die zeer fijn gemalen zijn. Bij deze koffie kan het best een donkergebrande koffie worden gebruikt. Dit heeft te maken met het feit dat we deze koffiezetmethode een zgn. “korte koffie” noemen. De contacttijd water-koffie is zeer kort (dit i.t.t. een “lange-koffie” bijv. cafetière). Donker gebrande koffie heeft als eigenschap om snel zijn aroma af te staan, ideaal dus bij zo’n “korte-koffie”.
Een glazen kan met een metalen houder wordt ook wel cafetière genoemd. Het filter is gemaakt van fijn metalen gaas met een lange staaf die aan de deksel van de cafetière is bevestigd. In de kan wordt het koffiemengsel op de bodem geschept, er wordt heet water (net van de kook) op geschonken, twee a drie minuten laten trekken en voorzichtig het filter naar beneden drukken. Het koffiedik blijft zo onderin gescheiden van de drank. Deze methode vraagt om een grove maling van de koffiebonen.
Voor Turkse koffie wordt poederfijn gemalen koffie in de kan gedaan. Deze kan wordt met water gekookt waardoor water en koffie zich mengen. Afhankelijk van landstreek wordt direct of naderhand suiker toegevoegd en wordt de koffie opgeroerd of laat men deze staan, zodat het koffiedik naar de bodem kan zakken.
Grof gemalen koffie bevindt zich in het bovenste reservoir. In het onderste reservoir wordt water aan de kook gebracht. Door de druk van de waterdamp wordt het water omhoog geperst en vermengd zich dan met de koffie. Nadat de warmtebron is uitgezet wordt de koffie door het vacuüm met kracht naar het onderste reservoir gezogen.
Een met heet water verdunde espresso.
Een dubbele espresso.
Dezelfde hoeveelheid koffie als bij espresso maar dan met meer water. Smaakt dunner en lichter
Mooie geconcentreerde koffie, gemaakt met een machine door water door fijn gemalen koffie te persen.
Een zelfde hoeveelheid koffie als bij espresso maar dan met minder water (maling is fijner), waardoor de koffie zwaarder en aromatischer is.
Gemaakt door warme melk aan een verse espresso toe te voegen. In een glas kan er schuimende melk op worden gedaan en een beetje chocoladepoeder of kaneel.
Een deel espresso, een deel warme melk en een deel melkschuim. Hierop hoort geen cacao of chocolade maar dat wordt wel vaak gedaan. (Goed gezette cappuccino heeft geen chocolade nodig.)
Espresso met een “wolkje” melk.
Precies het tegenovergestelde: warme melk met een scheutje espresso.
Espresso met een paar druppels verse citroen.
Espresso met slagroom
Een klassiek mengsel van een derde espresso, een derde warme chocolade en een derde gestoomde melk. Hier weer slagroom op met cacaopoeder.